Prof. Dr. Taha Özyürek

Prof. Dr. Taha Özyürek, modern endodontinin global ölçekte konuşulan isimlerinden biri. Klinisyen, akademisyen, eğitimci ve mucit kimliği tek bir kariyerin dört ekseni olarak birlikte yürüyor — bu compound authority, her çalışmasında kendini gösteriyor.

Erken kariyeri, klinikte karşılaşılan zor vakaları araştırma sorusuna çevirme disiplini üzerine kuruldu. 2010'lardan itibaren NiTi enstrüman dayanımı ve endodontik retreatment alanında uluslararası dergilerde yer almaya başladığında, henüz klinik pratiğini de sürdürüyordu; bu pratiği bırakmaması ileride patentli enstrümanlarının tasarım kriterlerini belirledi.

Akademik yolculuğunda doçentlik ve profesörlük aşamalarında sadece kendi üretkenliği değil, yetiştirdiği ekiplerin çıktısı ile tanındı. [YER TUTUCU: öğrenci yetiştirme özeti — doktora sayısı, uluslararası ortak yayın sayısı]. Bugün baktığı araştırma ekseni altı farklı alana yayılıyor: enstrümantasyon, tedavi protokolleri, biyomateryal, mikrobiyoloji, rejeneratif endodonti ve dijital endodonti.

Mucit kimliği, doktora sonrası geliştirdiği patentli endodontik enstrümanlarla somutlaştı. T-endo MUST ve T-endo MIS NiTi rotary file sistemleri Türkiye'de Öncü Dental tarafından üretilerek dünya pazarında binlerce uzman hekim tarafından kullanılıyor. Tasarımların ortak özelliği: her biri, Taha'nın kendi kliniğinde uzun yıllar test ettiği bir klinik ihtiyacın doğrudan yanıtı.

Eğitimci kimliği ise Asya’dan Avrupa’ya kadar geniş bir coğrafyada 10.000’den fazla hekime ulaşmış durumda. Kıtalararası yürüttüğü workshop ve kongre programları, bilimsel güncelliği klinik pratikle buluşturma misyonuyla tasarlanıyor.

2020'den bu yana her yıl Stanford Üniversitesi koordinatörlüğünde hazırlanan 'Top 2% Scientists Worldwide' listesinde yer alan Taha, bugün yeni bir enstrümanı, yeni bir rejeneratif protokolü ve bir sonraki kuşağın araştırmacı hekimlerini yetiştirmeye aynı anda odaklanmaya devam ediyor.

Klinikte cevabı bulunamayan bir soru benim için kaçınılmaz olarak bir araştırma başlığına dönüşür. Bu sadece yayın üretmek için değil; bir sonraki hastada daha iyi bir klinik karar verebilmek için. O nedenle laboratuvar, klinik ve sınıf benim için ayrı odalar değil; aynı binanın birbirine açılan kapıları.

Öğretirken de aynı çizgiyi korumaya çalışıyorum: Öğrencinin önüne önce vakayı koymak, sonra bilimi açmak. Hekimin öğrenme yolculuğu, klinikte kendini yalnız hissettiği gün başlar — bizim işimiz o yalnızlığı nazikçe bilgiyle kırmak.